پند سر دندانه

کتابهای درسی تاریخ ، بی سلسله شدند...

این تیتر یکی از مطالب موجود در هفته نامه امرداد (شماره ٢١٨) است.

البته این تتیر،‌پس از تصویب طرح حذف سلسله های پادشاهی از کتابهای تاریخ مدارس ، به عنوان اعتراض چاپ شده (مثل همه اعتراضهایی که نتیجه ای نداره)!!

آیا می شه گذشته یه ملت رو ،‌تاریخ یک ملت رو ،‌ و یا نام پادشاهانی که روزگاری بر این مملکت حکم می رانده اند (حتا گیریم به ظلم و ستم) حذف کرد... در این مواقع ، بهتره بگیم اصلا جای نگرانی نیست... چون همون طور که نمی شه نور خورشید رو حتی اگه پشت ابر باشه،‌حذف کرد و نادیده گرفت، گذشته یه ملت رو هم نمی شه حذف کرد و نادیده گرفت.به نظر من این عمل،‌در واقع تشویق مردم و دانش آموزان برای مطالعه تاریخ از کتب مرجعه و اصلا جای نگرانی نداره،‌چون به عینه ثابت شده هرچیزی که ممنوع یا حذف بشه، مردم بیشتر به سمتش می رن و دقیقتر و بهتر بهش توجه می کنن.چشمک

پیشنهاد: بهتره قصیده ایوان مداین نیز از سرفصل قصایدخاقانی در دانشگاه (رشته ادبیات فارسی) حذف بشه ... البته حذف این قصیده دو فایده داره: ١- خیلی قصیده ی سخیته (از نظر واژگان ) و لایتچسبکه   ٢- بد آموزی داره (درباره ساسانیان حرف زده شده )

/ 1 نظر / 6 بازدید
امید

سلام هان ای دل عبرت بین ای دیده عبر کن هان ایوان مداین را ایینه عبرت دان هیچ ملت و سرزمینی را ندیده و نشنیده ام که گذشته خود را انکار کند خصوصا اگر این گذشته دارای افتخارات و مباهات فراوانی باشد کوروش ما که به روایتی ان را ذوالقرنین نیز میدانند و در قران کریم نیز امده هر چند اثبات ان نیاز به تحقیقات وسیعی و تخصصی داره اما در هر حال کتیبه ها و دیگر مدارکی که از او و داریوش و خشایار بجا مانده است گویای بزرگی و روشنفکری و دانایی انان در زمانی که هنوز علم و اگاهی و بینش بشر چندان پیشرفتی نداشت است . زمانی که حتی حقوق بشر محلی از اعراب نداشت انان بر خود بالیده اند که بدون هیچ خونریزی در سرزمین های فتح شده مستقر شده اند و اجازه هیچگونه تعدی به احدی را نداده اند . در تخت جمشید ما هیچ برده ای دیده نمی شود در تاریخ باستان ما نشانی از بت پرستی و چند گانه پرستی به چشم نمیخورد . ایا اینها برای بزرگی و فرهنگ این مرز و بوم کافی نیست؟ ایا ما وارثان ان عزیزان نیستیم؟ ما را چه می شود؟ وقتی اقای دکتر ولایتی چند روز پیش کوروش و خشایار شا رو ستودند کلی خوشحال شدم که ظاهرا داریم گذشته خودمونو ارج می